Op zondag 12 september (tevens Monumentendag) wordt de restauratie van onze kerk officieel afgesloten; de restauratiecommissie zal worden ontbonden.
Om 09.30 uur is er een feestelijke H.Mis met de celebranten pastoor Ouwens, oud-pastoor Van Doorn en oud-pastoor Spijkers.
(kapelaan Van Dijk vervangt op die ochtend pastoor Ouwens in zijn parochies).
Het Sint Jorisbeeld wordt plechtig “teruggebracht” in de kerk en gezegend tezamen met de beelden van Sint Antonius en Maria. Direct na de H.Mis brengt gedeputeerde Brigitte van Haaften en een delegatie van de provincie Noord-Brabant, afdeling cultuur, een bezoek aan onze kerk.
Vervolgens bent u welkom in zaal De Gouden Leeuw. Vanaf 13.00 uur zijn er rondleidingen in de kerk en wordt er orgel gespeeld door Ton van Heijnsbergen en Ton Nagel i.s.m. saxofonist Rens van Wanrooij en zangeres Miep Hofmans.
ONZE KERK.
Een groot karwei is geklaard, de kerk kan er voorlopig weer tegen, en wij mogen nagenoeg dezelfde kleurenpracht ervaren als onze voorouders dankzij de reiniging en herstelling van de muur- en gewelfschilderingen. Ons kerkgebouw is -terecht- een rijksmonument, maar daarnaast is zij op de eerste plaats een monument van geloof. Wanneer een kerk gebouwd wordt, dan wordt zij door de bisschop geconsacreerd, gewijd. Zo wordt ze onttrokken aan het profane en wordt zij tot Huis van God, een plek waarin Christus werkelijk aanwezig is in het Allerheiligst Altaarsacrament; een plek waarin door de liturgie en het gebed hemel en aarde elkaar raken, waar mens en God elkaar mogen vinden.
Dat is in onze kerk ook heel goed te zien, alles verwijst naar een hogere onzichtbare werkelijkheid. Het gotisch lijnenspel trekt onze blik omhoog, naar de hemel, de kruisvorm herinnert ons aan Christus die ons aan het kruis verlost en bevrijd heeft, en de schilderingen willen ons iets laten zien van de heiligen die ons zijn voorgegaan, van hun leven, zwoegen en bidden waardoor zij een werkelijke afspiegeling zijn van de goedheid van God. Wat dat betreft is een kerk dus ook een plaats van bemoediging en hoop voor ons mensen, die toch allemaal een weg gaan van vallen en opstaan.
Ik hoop dat onze kerk nu en in de toekomst veel mensen mag raken, bemoedigen, mag aanzetten tot gebed en troost en houvast mag bieden, en een stuk rust en verstilling. We leven in een jachtige maatschappij, maar wanneer je de kerk binnenstapt mag je dat even achter je laten. In de kerk mag je innerlijke rust vinden, jezelf zijn en efkes met of zonder woorden buurten met Onze Lieve Heer, gewoon even bij Hem zijn. Laat de zon van Gods liefde in al zijn kleurenpracht door de mooie ramen maar even op je gezicht schijnen, zodat je hopelijk weer wat lichter naar buiten kunt stappen in de wereld van alledag. Welkom in de Kerk!
Bekijk foto's van deze dag in de fotogallerij